sowa magazyn europejski - europäisches magazin - european magazine
Ostatnie wpisy
Zakładki:
Blog
Blogspot
Deardiary
Esnips
Livejournal
Moblo
Myspace
Oneview
SOWA
Webs
YouTube
Tagi
|
Wpisy z tagiem: Poczet Bohaterów
wtorek, 23 lutego 2010
sportowiec, fotograf, powstaniec warszawski Eugeniusz Lokajski ps. Brok (1908-1944)
 Sowa Magazyn Europejski Karierę sportową rozpoczął w 1924 roku w barwach „Warszawianki”. W 1929 roku był wicemistrzem Polski w skoku wzwyż, w 1934 roku mistrzem kraju w oszczepie, pięcioboju i dziesięcioboju. Od 1935 roku wielokrotny rekordzista Polski w rzucie oszczepem: jego wynik z 1936 roku był wówczas trzecim rezultatem w historii rzutu oszc...zepem na świecie. W 1935 r. zajął II miejsce na Akademickich Mistrzostwach Świata w Budapeszcie w pięcioboju, a w 1936 r. – VII miejsce (z powodu kontuzji) na Olimpiadzie w Berlinie w rzucie oszczepem. Od 1937 roku już nie startował cierpiąc na przewlekłą chorobę ucha, zakończoną trepanacją czaszki. W kampanii wrześniowej dowodził plutonem 35. pułku piechoty. Wzięty do niewoli w rejonie Brześcia, zbiegł i w grudniu 1939 roku wrócił do Warszawy (...)  Eugeniusz Lokajski ps. Brok (1908-1944) sportowiec, fotograf, powstaniec warszawski Eugeniusz Lokajski urodził się 14 grudnia 1908 roku w Warszawie. Był synem Antoniego, artysty brązownika, i Antoniny Marianny Górakiewicz. Od 1921 roku uczył się w Gimnazjum im. Mikołaja Reja i tam w czerwcu 1928 roku otrzymał świadectwo dojrzałości. Od października tego roku studiował w Wyższej Szkole Handlowej. Z powodu trudnych warunków materialnych po śmierci ojca jednocześnie pracował jako urzędnik w VII Komisariacie Policji Państwowej. Po ukończeniu z pierwszą lokatą Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie (sierpień 1931 – czerwiec 1932) przeniósł się na studia do Centralnego Instytutu Wychowania Fizycznego, gdzie w 1934 roku otrzymał dyplom. Następnie był asystentem – instruktorem lekkiej atletyki w CIWF i jednocześnie nauczycielem WF w Gimnazjum im. Mikołaja Reja. Karierę sportową rozpoczął w 1924 roku w barwach „Warszawianki”. W 1929 roku był wicemistrzem Polski w skoku wzwyż, w 1934 roku mistrzem kraju w oszczepie, pięcioboju i dziesięcioboju. Od 1935 roku wielokrotny rekordzista Polski w rzucie oszczepem: jego wynik z 1936 roku był wówczas trzecim rezultatem w historii rzutu oszczepem na świecie. W 1935 r. zajął II miejsce na Akademickich Mistrzostwach Świata w Budapeszcie w pięcioboju, a w 1936 r. – VII miejsce (z powodu kontuzji) na Olimpiadzie w Berlinie w rzucie oszczepem. Od 1937 roku już nie startował cierpiąc na przewlekłą chorobę ucha, zakończoną trepanacją czaszki. W kampanii wrześniowej dowodził plutonem 35. pułku piechoty. Wzięty do niewoli w rejonie Brześcia, zbiegł i w grudniu 1939 roku wrócił do Warszawy. W czasie okupacji mieszkał przy ul. Ogrodowej 50, potem przy ul. Łuckiej 2. W tym ostatnim mieszkaniu prowadził wraz z Józefem Skoczylasem zakład fotograficzny. Uczestniczył w nielegalnym życiu sportowym, był także wykładowcą tajnego CIWF. Formalnie od 1939r. pracował jako nauczyciel w Prywatnej Szkole Powszechnej Męskiej im. Mikołaja Reja przy ul. Smolnej 30. Po śmierci brata Józefa, żołnierza AK pseud. Grot (urodzony 23 lipca 1920 roku, ciężko ranny w potyczce ulicznej, zmarł 23 grudnia 1943 roku) został w styczniu 1944 roku zaprzysiężony jako żołnierz AK (pseud. Brok) w Rejonie III Rembertów. Od pierwszego dnia powstania warszawskiego był oficerem łącznikowym sztabu K-dy Obsz. Warszawa AK z jednoczesnym uprawnieniem „do noszenia i używania aparatu fotograficznego i filmowego” (jest autorem ponad tysiąca fotografii dokumentujących powstanie). Od 30 sierpnia dowodził drugim plutonem kompanii sztabowej „Koszta” w stopniu podporucznika. Zginął w ruinach domu przy ul. Marszałkowskiej 129 dnia 25 września 1944 roku. 2 sierpnia 2009 roku został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Źródło: Wiki Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej 1939-1944 Przez:Poczet Bohaterów | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
